Camino de Santiago

Jakis czas temu pisalem o filmie „The Way”, ktory opowiada historie kilku ludzi na trasie 800 kilometrowej pielgrzymki z Francji do Santiago de Compostella w Hiszpanii.

No coz :)
2/3 drogi juz za mna, jestesmy obecnie w miescie Leon, zostalo okolo 330km do przejscia. Trudno opisac wszystko, moge tylko powiedziec ze jest to niesamowite doswiadczenie. Piekne krajobrazy, sloneczna pogoda, niesamowici ludzie i troche zdrowego zmagania.

Jest czas na samotnosc i refleksje, jest i czas na glebokie rozmowy i smiech. Ludzie z calego swiata wiec dogadywanie sie z niektorymi na migi jest dosc czeste.

Sa i lekcje pokory kiedy goni cie czas, masz ochote i energie isc, a cialo mowi „stop” uzywajac do tego jezyka odciskow lub bolu sciegien czy miesni.

Sa i smutne momenty kiedy zdajesz sobie sprawe ze jestes coraz blizej „celu” i ze wedrowka wkrotce sie skonczy. Na szczescie przychodzi do wiele inspiracji i sugestii.

Camino to duza lekcja przebywania w tu i teraz, nie martwienia sie na zapas, ufnosci ze wszystko bedzie ok i ze bedziesz mial gdzie spac tej nocy.

Pozdrawiam z Hiszpanii,
Ishi

Ps. Pisze z telefonu, wiec bez polskich liter i z duzymi skrotami myslowymi :)

Wild geese

You do not have to be good.
You do not have to walk on your knees
For a hundred miles through the desert, repenting.
You only have to let the soft animal of your body
love what it loves.
Tell me about your despair, yours, and I will tell you mine.
Meanwhile the world goes on.
Meanwhile the sun and the clear pebbles of the rain
are moving across the landscapes,
over the prairies and the deep trees,
the mountains and the rivers.
Meanwhile the wild geese, high in the clean blue air,
are heading home again.
Whoever you are, no matter how lonely,
the world offers itself to your imagination,
calls to you like the wild geese, harsh and exciting —
over and over announcing your place
in the family of things.

„Wild Geese” Mary Oliver