Właśnie obejrzałem film “W cieniu Księżyca” (In the Shadow of the Moon) i chociaż pierwsza połowa wydała mi się trochę przynudna, to druga okazała się dość wzruszająca i ciekawa. Szczególnie sama końcówka, w której astronauci mówią o swoich przeżyciach po powrocie na Ziemię.

Gene Cernan powiedział, że to dzięki nauce i technologii mógł stanąć na księżycu, lecz nawet one nie są w stanie objąć tego jak się czuł w tamtej chwili. Czuł, że Wszechświat ma tak dużo celowości, logiki i piękna, że nie mógł powstać przez przypadek. Czuł, że musi być ktoś większy niż my wszyscy, twórca, który stoi ponad podziałami i ponad religiami, które ludzie tworzą, żeby kierować swoim życiem. Charlie Duke także czuł się bardziej zbliżony do Boga.

Jim Lovell w momencie kiedy mógł zasłonić swoim kciukiem całą Ziemię poczuł jak nieistotne są czasem nasze małe problemy, ale także, że jesteśmy szczęśliwcami mając ciała i mogąc cieszyć się życiem w tak pięknym miejscu. Jim mówi, że czuje się błogosławiony każdego dnia.

Dave Scott powiedział, że żyjemy w prawdziwej oazie, ale nie dbamy o nią wystarczająco. Stwierdził, że lot na Księżyc dla całej ludzkości jest pewnym wzrostem świadomości ludzi jeśli chodzi o dbanie o planetę. John Young mówi, że widać z kosmosu, że większe miasta mają już “swoją atmosferę” wynikającą z zanieczyszczenia powietrza. Powinniśmy dbać o to jaki świat zostawimy naszym dzieciom, a nie martwić się ile kosztuje galon benzyny.

Alan Bean od czasu lotu na Księżyc ani razu nie narzekał na pogodę na Ziemi, mówi, że uwielbia fakt, że mamy pogodę. Nie narzeka na tłumy, bo cieszy się, że może dzielić swoje życie z innymi.

Dlaczego narzekamy na Ziemię? Przecież żyjemy w Edenie.

oficjalna strona filmu In the Shadow of the Moon

Jakoś tak się dzieje, że tego typu filmy mocno mnie wzruszają, dlatego też umieszczam je w kategorii “serce”. W tym akurat zadawano różnym osobom pytanie “Co chciałbyś, żeby wydarzyło się dzisiaj, zanim skończy się dzień?” Fajnie jest obserwować ludzi, ich reakcje i odpowiedzi, zwłaszcza jak w tle leci świetna muzyka. A ty wiesz czego chciał(a)byś :)?

Where the Hell is Matt? (2008) from Matthew Harding on Vimeo

Matt Harding to człowiek, który zawojował świat swoim filmikiem już w 2005r. Matt jeździ po świecie i filmuje swój krótki, śmieszny taniec w najbardziej charakterystycznych zakątkach globu. Potem składa wszystko w całość, dodaje muzykę i voila! dostajemy bardzo wzruszające i radosne filmy. Jak dla mnie to co robi ten człowiek jest niesamowite. Raz ze robi to co kocha, dwa, że daje radość innym ludziom i to można zobaczyć czytając tysiące komentarzy pod jego filmikami.

Film powyżej jest najnowszym, z 2008r. Dla mnie niesamowicie wzruszający i poruszający. Podobnie zresztą jak poprzedni. Filmy są w wysokiej jakości, ale jeśli się zacinają na twoim łączu to po najechaniu na obraz kliknij przycisk po prawo “HD is on”, tak, żeby wskazywał na “off”.

Oficjalna strona Matta Where the hell is Matt?

Wzruszający filmik z przesłanami napisanymi na dłoniach.

I być może wersja polska.

[edit 28.10.2006] I stało się! :)