Książki Esther i Jerrego Hicks o których kiedyś pisałem: “Proś a będzie ci dane“, “Prawo przyciągania“, “Potęga twoich emocji” i “Potęga świadomej intencji” w końcu zostały wydane w języku polskim. Cieszę się, że stało się to w miarę szybko (zależy jak szybko komu mija dwa lata) i zaskoczony jestem, że dostępne są już cztery tytuły. Wspominałem chyba już, że moim zdaniem książki Esther Hicks są dużo pełniejsze, duchowo zorientowane i lepsze niż medialny “Sekret”. Polecam zacząć czytanie od “Proś a będzie ci dane”.

‘Czarodzieje mogą wszystko‘ (Traktat o świecie czarów) to książka dla dzieci napisana przed Dariusza Chwiejczaka. Jeśli nie wiesz jak przekazać swoim dzieciom informacje o sile umysłu, potędze marzeń i odnajdywaniu się wśród rówieśników to być może ta pozycja ci pomoże. Książka opowiada o dziewczynce imieniem Su, która rozpoczyna naukę w nowej szkole i tam nawiązuje przyjaźnie i wraz z innym uczy się Reguł, które opisują jak dobrze żyć, jak posługiwać się umysłem, dobrze organizować czas, rozumieć i realizować swoje marzenia.

Myślę, że książka jest o tyle ważna, że w łatwy i przyjemny sposób przekazuje dużo wiedzy, a nie jest tylko zwykłą opowieścią. I wbrew pozorom nie tylko dzieci mogą z niej skorzystać.

Książkę można kupić w księgarniach, ale także jest dostępna w formacie PDF za darmo na oficjalnej stronie. Jest bardzo ładnie wydana, a całości dopełniają piękne rysunki Dariusza Twardocha.

Fragment:

“Nad znaczeniem snów od stuleci rozmyślają mędrcy całego świata. Tymczasem sen jest tylko nieskrępowanym stanem naszej podświadomości, w którym uzyskuje się niezwykłą jasność widzenia spraw duchowych, a nawet przyszłości. Czarodzieje korzystają ze snów jak z księgi mądrości, w której można znaleźć odpowiedzi na wiele pytań. Trzeba jednak pamiętać, że rozumienie snów jest sztuką rozmowy w nowym języku, którego należy się nauczyć.

- A co ci przyszło do głowy, kiedy się obudziłeś? – zapytała Su.

- Tylko tyle, że było bardzo fajnie.

- A o czym myślałeś przed snem? – Su była wyjątkowo dociekliwa.

- Czemu tak się dopytujesz? – zapytała Hasi.

- Ponieważ często rozmawiam ze swoimi snami – po raz kolejny Su wypaliła coś zaskakującego. – Działa to w bardzo prosty sposób. Wystarczy przed snem skoncentrować się na interesującej nas sprawie i poprosić o poradę”

Właśnie obejrzałem film “W cieniu Księżyca” (In the Shadow of the Moon) i chociaż pierwsza połowa wydała mi się trochę przynudna, to druga okazała się dość wzruszająca i ciekawa. Szczególnie sama końcówka, w której astronauci mówią o swoich przeżyciach po powrocie na Ziemię.

Gene Cernan powiedział, że to dzięki nauce i technologii mógł stanąć na księżycu, lecz nawet one nie są w stanie objąć tego jak się czuł w tamtej chwili. Czuł, że Wszechświat ma tak dużo celowości, logiki i piękna, że nie mógł powstać przez przypadek. Czuł, że musi być ktoś większy niż my wszyscy, twórca, który stoi ponad podziałami i ponad religiami, które ludzie tworzą, żeby kierować swoim życiem. Charlie Duke także czuł się bardziej zbliżony do Boga.

Jim Lovell w momencie kiedy mógł zasłonić swoim kciukiem całą Ziemię poczuł jak nieistotne są czasem nasze małe problemy, ale także, że jesteśmy szczęśliwcami mając ciała i mogąc cieszyć się życiem w tak pięknym miejscu. Jim mówi, że czuje się błogosławiony każdego dnia.

Dave Scott powiedział, że żyjemy w prawdziwej oazie, ale nie dbamy o nią wystarczająco. Stwierdził, że lot na Księżyc dla całej ludzkości jest pewnym wzrostem świadomości ludzi jeśli chodzi o dbanie o planetę. John Young mówi, że widać z kosmosu, że większe miasta mają już “swoją atmosferę” wynikającą z zanieczyszczenia powietrza. Powinniśmy dbać o to jaki świat zostawimy naszym dzieciom, a nie martwić się ile kosztuje galon benzyny.

Alan Bean od czasu lotu na Księżyc ani razu nie narzekał na pogodę na Ziemi, mówi, że uwielbia fakt, że mamy pogodę. Nie narzeka na tłumy, bo cieszy się, że może dzielić swoje życie z innymi.

Dlaczego narzekamy na Ziemię? Przecież żyjemy w Edenie.

oficjalna strona filmu In the Shadow of the Moon

Powstał film o tytule “Piękna prawda” (The Beautiful Truth) opowiadający o terapii rakowej Gersona. Pisałem o niej kilka miesięcy wcześniej: Cud Terapii Gersona. Zwiastun do filmu znalazłem na Apple Trailers, więc zgaduję, że to duża produkcja i będzie wyświetlana w wielu miejscach. Oficjalna strona filmu The Beautiful Truth.

ps. Informacja dla wszystkich, którzy przysyłają mi maile z prośbą o linkowanie ich strony. Dostaję dużo takich listów i nie jestem w stanie dodać tylu odnośników, dlatego obecnie nie dodaję żadnych, aż wymyślę sposób na ogarnięcie tego. Dziękuję, za wszystkie maile.

Jakoś tak się dzieje, że tego typu filmy mocno mnie wzruszają, dlatego też umieszczam je w kategorii “serce”. W tym akurat zadawano różnym osobom pytanie “Co chciałbyś, żeby wydarzyło się dzisiaj, zanim skończy się dzień?” Fajnie jest obserwować ludzi, ich reakcje i odpowiedzi, zwłaszcza jak w tle leci świetna muzyka. A ty wiesz czego chciał(a)byś :)?

The Buddha observed mind states after a physical or mental object enters the mind, describing them as Thought Moments

W powyższym filmiku osobom spotykanym na ulicy zadawano 10 prostych pytań typu “Co kochasz najbardziej?”, “Czego najbardziej się boisz?” czy “Dlaczego niebo jest niebieskie?”. W momencie gdy odpowiadają mimowolnie poruszają oczami wskazując widzowi jaki obszar umysłu angażują. Wokół ich twarzy widzimy 6 napisów, po lewo: wyobraźnia, określenie, emocja, a po prawo: pamięć, język, logika. W momencie kiedy skierują wzrok w odpowiednie miejsce podświetla się dany napis abyśmy mogli łatwiej śledzić proces.

NLP (Programowanie Neurolingwistyczne) sklasyfikowało ruchy gałek ocznych na trzy obszary: wzrokowy, słuchowy i emocjonalny. Gdy na przykład staramy sobie przypomnieć jak coś wygląda odruchowo patrzymy w górę i lewo, jeśli zaś coś tworzymy w wyobraźni patrzmy w górę i prawo. Gdy ktoś zapyta cię jak brzmi głos twojej mamy spojrzysz w bok i lewo. Jeśli ktoś zapyta cię czy emocjonalnie czujesz się dobrze, a będziesz chciał skłamać twoje oczy powędrują w dół i prawo.

Bardzo ciekawy filmik pomagający uświadomić sobie rozmiar Wszechświata. A to raptem tylko widzialna część ;)