fenomen dzieci indygo

“Fenomen indygo” Carolina Hehenkamp

Ksiązka traktująca o ‘dzieciach nowych czasów’. Dzieciach, o nietypowych zdolnościach (włącznie z paranormalnymi), których podstawowym kolorem aury jest kolor Indygo. Jak sugeruje autorka, istoty te wprowadzą współczesny świat w ‘nową erę’, charakteryzującą się przebudzeniem świadomości i głęboką duchowością.

Nie jest to bynajmniej książka przepowiedni, ani tez burząca krew w żyłach opowieść. Jest to raczej podręcznik lub poradnik dla rodziców pobłogosławionych pociechami o tej specyficznej barwie, którzy nie do końca są w stanie poradzić sobie z ‘nietypowym zjawiskiem’, jakim jest wychowanie takiego dziecka.

Obecnie, o ile dobrze pamiętam, w Stanach Zjednoczonych są prowadzone dokładniejsze badania dotyczące tego tematu. Badania sugerujące, że istoty te nie tylko różnią się innymi zdolnościami i możliwościami niż ogól ludzi, ale mają także nietypowe DNA.

DI różni od innych sposób podejścia do Życia. Niezwykle wrażliwe, duchowo otwarte i o silnej potrzebie decydowania o samym sobie, padają często ofiarami niezrozumienia i nieakceptacji nie tylko otoczenia, ale przede wszystkim swoich wychowawców. Nie odnajdując tam miłości, akcpetacji i wsparcia, którego potrzebują, wychowywane w ‘tradycyjny’ sposób bardzo szybko popadają w różne schorzenia i zaburzenia umysłowe (zaburzenia koncentracji i uwagi, ADHD itp).

Z drugiej strony, DI są niezwykłymi nauczycielami swoich rodziów i otoczenia, wymagającymi absolutnej szczerości i prawdy. Ich obecność jest wyzwaniem dla skostniałych zasad i wręcz wymusza na opiekunach zmianę podejścia do nich, do siebie i do życia. Wychowywane ze zrozumieniem i miłością rozwijają swoje zdolności, a swoją obecnością pomagają przekształcać świadomość innych ludzi.

Uważam, pomijając drobne szczegóły, że ta książka równie dobrze mogłaby traktować o dzieciach z każdym innym kolorem aury.
Dla ludzi, którzy nie są rodzicami, Fenomen Indygo może powiedzieć wiele o nich samych i pomoże spojrzeć bardziej świadomie na własne dzieciństwo czy swoje wewnętrzne dziecko.

Podobne posty:
Akiane – dziecko Indygo ~ Dzieci Indygo – filmy ~ One, The Movie ~

swami brahmananda giri

Dziś przyszła mi do głowy myśl, że fajnie byłoby gdyby strona Towarzystwa Krija Jogi odswieżyła szatę graficzną. Zaglądam na stronę, a tu co za “zbieg okoliczności”, witryna ma nowy design.

Niestety pierwsze na co się natknąłem, to smutna informacja o śmierci Swamiego Brahmanandy Giri.

Podobne posty:
Kanał RSS i trochę zmian ~ ‘Niebiańska przepowiednia’ – jutro premiera ~ Miesięczne podsumowanie ~

Najpierw Bomjon medytował przed sześć miesięcy pod drzewem, potem zniknął, następnie się odnalazł, żeby powiedzieć, że znika na sześć lat. Poniżej znajdziecie kilka linków z filmikami dotyczącymi młodego jogina:

Ram Bahadur Bamjan znany jest także pod imieniem Palden Dorje i w zależności od lokalizacji nazwisko brzmi Bomjon lub Bamjan.

Podziękowania dla Mirka, Hydrozagadki i Fallen Angel z Wortalu Cud za linki.

Podobne posty:
Ram Bahadur Bamjan ~ One, The Movie ~ Transerfing rzeczywistości ~

wewnętrzny krytyk

Hal i Sidra Stone “Wewnętrzny Krytyk”

Książka ta, jak sugeruje tytuł, traktuje o naszym Wewnętrznym Krytyku, jego wpływie na nasze życie, twórczość, relacje z ludźmi oraz samoocenę. Autorzy książki opisują mechanizmy działania tej części naszej osobowości, a także o sposobach radzenia sobie z tym zjawiskiem i przekształcenia go na naszą korzyść.

Wewnętrzny Krytyk (WK), jest swoistego rodzaju mechanizmem, który został stworzony przez nas już we wczesnym dzieciństwie. Jego zadaniem była ochrona nas samych i umożliwienie nam przetrwania w świecie, a także uchronienie nas przed bólem, wstydem, ośmieszeniem itp. Jakkolwiek pobudki mogą wydawać się pozytywne i przynoszące korzyści, to często WK rozrasta się w niekontrolowany sposób, tworząc silny zespół mechanizmów i przekonań, które skutecznie potrafią zahamować rozwój, a na pewno go ograniczyć. Efektem jest zablokowanie możliwości twórczych, spontaniczności, radości i swobody, co prowadzić może do różnego rodzaju schorzeń i zaburzeń.

W książce zawarty jest również opis wewnętrznych ‘podosobowości’ i ich ‘współpracy’ z WK. Tak jak nasze podosobowości zajmują się ocenianiem i tworzeniem zasad, wg których powinniśmy funkcjonować (które mają nam zapewnić sukces, spełnienie, zadowolenie itp.), tak WK jest ich egzekutorem, który bezlitośnie wytyka nam wszystkie najmniejsze błędy i potknięcia. Zmusza nas niejako, poprzez negatywną krytykę, do trzymania się wyznaczonych schematów (najczęściej nieświadomych), wprowadzając w efekcie niezadowolenie i poczucie winy oraz zaniżenie samooceny.

Dla ludzi zajmujących się świadomym rozwojem, książka ta może być drogowskazem ułatwiającym poruszanie się po zakamarkach umysłu, a także ułatwiającym wewnętrzną przemianę, uwolnienie od ograniczających swobodę, spontaniczność i twórczość mechanizmów oraz zmianę nastawienia. WK wraz z innymi podosobowościami jest ‘organizmem’ żywiącym się na brakach w samoocenie, skutecznie ją zaniżającym, a u części osób prowadzącym do różnego typu schorzeń psychicznych wymagających terapii oraz fachowej pomocy specjalistów.

Książka zawiera testy, przeróżne ćwiczenia ułatwiające rozpoznanie WK i jego sposoby działania, a poza tym pomaga przekształcić sposób jego funkcjonowania na pozytywny i twórczy.

To tylko nieliczne informacje, jakie zdołałem ‘wyciągnąć’ z tej książki po przeczytaniu tylko 30-tu (!) stron. Z tematem byłem zaznajomiony już wcześniej, jednak już po tych kilku kartkach wiedziałem, że wybór tej książki był właściwy.

Podobne posty:
Duchowy Don Kichot i cynik ~ Huna ~ Akiane – dziecko Indygo ~

power of now

Czas psychologiczny
Ego nie lubi teraźniejszości, zawsze stara się wybiegać w przyszłość lub przeszłość. Wraca do starych spraw, lubi przeżywać historie od nowa, rozdrapywać stare rany, dlatego, że bez tego obawia się, że przestanie istnieć. Musi mieć czym się zajmować, musi mieć sposoby na zwracanie na siebie uwagi, a przecież tragedie z przyszłości lub przyszłe problemy doskonale nadają się by się z nimi utożsamiać

Twój umysł musi nieustannie mieć coś do robienia, dlatego wyszukuje sobie problemy. Jednak cały kłopot w tym, że sam jest źródłem problemów. W naszych umysłach wciąż toczy się nieustanny monolog: analizowanie, ocenianie, próba przewidywania, bezzasadny natłok myśli. Jeśli nie oświetlisz go światłem świadomości, pozostawał będzie w nieustannym chaosie. Jeśli nie przywołasz umysłu do bycia w teraźniejszości, będzie wciąż używał psychologicznego czasu. Będzie zamartwiał się o przyszłość, rozwiązywał problemy, których się boi, a które jeszcze realnie nie powstały, albo wracał do przeszłości – “kiedyś było tak dobrze”, “dlaczego oni mi to zrobili?” itp. Kiedy poczujesz, że zaczynasz wchodzić w iluzję czasu, spróbuj pozostać w Teraz. Poczuj chwilę obecną, poczuj czy właśnie w Tym momencie masz jakieś problemy. Nie za 5 minut czy godzinę, ale właśnie Teraz. Wtedy okazuje się, że większość problemów wynika z lęku, a nie z realnej sytuacji. Zaczynasz zauważać, że umysł boi się na zapas. Zawsze staraj się być w Teraz, czuć aktualną chwilę, czyli właśnie to co realnie posiadasz, ten moment.

Nie chodzi o to, żeby zacząć być nieodpowiedzialnym, lub lekceważyć obowiązki. Chodzi o uświadomienie sobie, że psychologiczny czas więzi nasz w okowach lęku (przyszłość) lub bólu (przeszłość). Kiedy stajemy się świadomi Teraz, lęk przestaje mieć rację bytu, zauważamy, że tylko przez to, że boimy się bólu automatycznie zaczynamy go doświadczać. Napinają się mięśnie, spłycamy oddech, blokujemy naturalny przepływ energii. Życie w teraźniejszości uwalnia od wielu niepotrzebnie generowanych lęków.

Umysł przywiązany jest do przeszłości, boi się, że bez niej straci tożsamość. My, identyfikując się z umysłem tracimy kontakt z naszą najgłębszą Istotą. Największym lękiem Ego czy umysłu jest lęk przed śmiercią, dezintegracją, dlatego Ego zrobi wszystko, żeby przetrwać, pokazać, że jest potrzebnym. Stąd nieustanny myślotok w naszych głowach. Nie jesteś Ego, nie jesteś swoim umysłem, jesteś kimś więcej, kimś, kto tylko używa umysłu. Obecnie jednak większość ludzi jest używanych przez ich własne umysły. Stąd kłótnie, wojny, chaos. Każde Ego walczy o przetrwanie za wszelką cenę, chce posiadać tożsamość. Nie bój się, że wychodząc ponad umysł stracisz tożsamość, “twoja historia” to nie ty sam, to zbiór wydarzeń, których doświadczyłeś.

Jesteś boską Istotą, jednością z całym Stworzeniem, a umysł, który powinnien pozostać dobrym narzędziem przejął kontrolę i nauczył cię wierzyć, że jesteś nim. Przeszłość ani przyszłość nie istnieją realnie, są konceptami. Dzięki nim posiadamy ciągłość wydarzeń. Czas zegarowy jest przydatny, pomaga planować, działać, doświadczać. Czas emocjonalny, psychologiczny to konstrukty, które wciągają nas w okowy lęku i bólu. Zauważ, że jedyne co posiadasz to Teraz, ta chwila i jak cenne jest to doświadczenie.

Na podstawie: Eckhart Tolle “Potęga teraźniejszości”

Podobne posty:
Potęga teraźniejszości ~ Dattatreya Siva Baba: komentarze ~ Jak wstawać wcześnie? ~

cloud

Czy gra bez zabijania, agresji i hałasu może być grą o wysokim playablity? Wydaje się, że chyba tylko pasjans, ale tu mam dla was niepodziankę. Cloud to gra oparta na koncepji psychologicznej, która nazywa się Flow (Przepływ). Flow to stan zadowolenia, kreatywności, całkowitego zaangażowania, w którym problemy wydają się znikać i doświadcza się uczucia transcendencji.

Podstawowe zasady przeżywania doświadczenia Flow to:
1. Jasne założenia (zasady i oczekiwania są przejrzyste)
2. Koncentracja (możliwość wejścia głębiej w doświadczenie)
3. Połączenie świadomości i doświadczania
4. Zmienione poczucie czasu
5. Natychmiastowe i dokładne zwroty (nagrody i kary
6. Równowaga pomiędzy umiejętnościami i wyzwaniami (aktywność nie jest zbyt trudna, lub zbyt łatwa)
7. Poucie kontroli na sytuacją (aktywnością)
8. Aktywność jest nagradzana, więc następuje wrażenie bezwysiłkowości

Więcej o Flow możecie poczytać w linku do Wikipedii, który podałem wyżej. Gra charateryzuje się łagodną i miłą muzyką, ładnymi kolorami, wywołuje uczucie radości, wolności i lekkości. Spróbujcie sami kierować chmurami, powiększać je i latać w przestrzeni.

Podobne posty:
Steve Pavlina: pierwsza książka ~ Ken Wilber zatrzymuje fale mózgowe ~ Steve Pavlina ~

cudownyportal.pl

Poraz kolejny zapowiada się na porządki na wortalu CUD. Ostatnio forum stało się polem niekończących się bitew słownych i przepychanek. Najgorsze, że na przeciwnych szalach postawiono: wolność słowa i porządek, nie jestem pewien czy jest jakiekolwiek dobre wyjście z tej sytuacji. Większość użytkowników to ludzie, którzy deklarują, że rozwijają się duchowo, jednak zbyt cieżko przychodzi im akceptowanie innych…

Jestem twórcą designu i części kodu Wortalu Cud i rozumiem obawy aktualnych administratorów i ich chęć utrzymania porządku. Wszyscy, którzy zaśmiecają forum obraźliwymi, kłótliwymi wpisami powinni zostać usunięci. Ufam tylko, że nie będzie stosowana zasada, że ludzie zadający niewygodne pytania zostaną wrzuceni do tego samego worka, co pieniacze.

Podobne posty:
Izraelczycy do Irańczyków: Kochamy was. Irańczycy: My was też ~ Kalendarz Majów ~ Aplikacja “Headspace” ~